Toekomst?

                          04/01/2020

 

Ooit was mijn dorp

een groene oase

nu rijzen appartementen op

in toekomst van beton en staal

 

een boom zeldzaam

vogels nesten in schoorstenen

rook verziek het milieu

fijn stof is ons deel

 

geen bloem op mijn weg

auto’s razen

 

mijn toekomst bedorven

gezondheid verdwenen

 

 

 

Onbegrip

                   23/012020

 

Woorden verbleken

indien de opgave

niet verdoken zit

in een van de dicht zinnen

zodat begrijpend lezen

overslaat in onbegrip

 

Wegdromen

                         3/01/2020

 

Ik loop in een droom,

en voel mij ook wat loom

zie mij niet als ster

al grijp ik steeds te ver

of leef ik veel te snel

 

Voel mij als een uil

die daar dan om huilt

volg weer mijn gevoel

ook al is het er om te doen

of ben ik nu te braaf

 

Ochtend 1

                  16/02/2020

 

Ochtend

wekker gaat

ogen snel openen

vlug douche

aankleden

vertrekken

 

 

Ochtend 2

 

Ochtend

wekker onaangeroerd

ogen traag openen

strompelen naar de douche

aankleden

ontbijten

Mijn hoed

                      20/02/2020                       

 

Mijn hoed stond scheef toen ik sprong uit een wolk

Vol moed zag ik het strand en de bloem die nu leeft in mij.

En hoe warm het ook wordt, niets remt mij de weg naar haar hart

Ook al ben ik soms de dwerg die leeft in haar de ziel zal steeds de roos zijn

 

Patrick

              09/03/2020

 

Patrick is het dat wat wij waren, de hel van onze tijd. Ben je het vergeten, Patrick of waren wij geen woelwaters. Waren wij Patrick dan datgene wat anderen niet wilde doen. Nee, ik ben het niet vergeten, Patrick, of denk je dat een woelwater wilde tijden vergeet. Waren wilde weekends onze leuze niet Patrick, ja toch Patrick. Drinken, dansen, dollen, er altijd als de kippen bij. Maar nooit wilddronken.

 

En Patrick weet je nog hoe onze werktijd werd beleefd, nooit de lach vergeten, zwanzen, zingen, zonder noot in ons gehoor. Patrick weet je nog de tijd met de lifttruck. Ik daagde je uit voor een rit en hoe je verging in het niets, rechts werd links, links rechtdoor en achteruit werd weer rechts. Hoe fout kon je zijn, maar lachen was er steeds bij. En na het werk werd steeds in omgekeerde wijzerzin gekozen, nooit recht naar huis

 

En Patrick weet je nog hoe ons uitgaansleven verliep. Je zorgde steeds dat ik mijn voetbaluitrusting meenam naar elk feestfestijn. Want ja dat waren ze tot in de vroege uurtjes en het gebeurde wel eens van feesten recht naar mijn voetbalwedstrijd. Maar het plezier bleef ons volgen zelfs tijdens de wedstrijd. Je daagde mij eens uit, geef de scheidsrechter een hand bij een foute beslissing. Je dacht nooit dat doet hij, maar je verloor de uitdaging. Ik mocht vroegtijdig douchen

Maar nee wij waren geen woelwaters, wij genoten van het leven.

 

Maar Patrick die tijd is voorbij, je bevindt je nu in hogere sferen en ik verloor je nooit uit mijn gedachten

Het lachen verging jou nooit

 

Sprekende stilte

                                  14/03/2020

 

 

Wanneer suizen de stilte verbreekt en zuchten het snuiten overheerst

dan kan alles verschuiven in het pinnen van een loze tekst

en zo mijn adem doet stikken in een leegte van doelloze woorden

 

Wanneer ik dan duiven hoor kirren, komt er een andere leegte in mij

en vang ik geen geluid van verplaatsbare letters

zonder zelf te breken in buigzaam lijden

 

Wanneer mijn wereld zonder wolken weer opfleurt

tikt het verlangen van vragende ogen die zwijgen

en komen zinnen zonder sprekende stilte

 

Wanneer dan alles je als een virus aantast

en het gemoed in de schoenen schuift

voel ik pijn in overvloed

 

Wanneer, wanneer een toevlucht zoekt

in zoeken naar de handrem van woorden

ben je gevoelloos voor verschuiven van de zin

 

Zin

      14/03.2020

 

Omdat ik zin had om te leven

zonder auto, zonder benzinepompen

zonder dampen, ging ik een marathon

fietsen.

 

Nu duw ik pedalen, zonder landkaartjes,

laat de wind door mijn haren waaien

traceer mijn wegen als herboren kind

 

Zie mij zonder gebroken vleugels

fietsen door verlaten wegen met conditie

voel de adem van weleer

 

De prinses

                             21/03/2020

 

Weet je dit, weet je dat

de prinses is weeral zat 

zij heeft reeds vele glazen op

en haar benen zijn niet meer top

haar beweging is onstabiel

en kijkt zonder meer debiel

en zie ze zingt volop plezier 

met de deur op een kier

 

Vind je dit, vind je dat,

lachen hoef je hier, of wat,

al is de prinses, zonder haar kroon

boven de wind daar in haar droom

en in haar volle klederdracht

is er nu de volle jacht

om haar hand voor een nieuw bestaan

zonder hoop in het juiste Vlaams

met een prinses zo radeloos

voor ze weet is ze kinderloos

 

Vind je dit, vind je dat

de prinses is weerom zat

maar kom, het hoeft geen verhaal meer

al doet het hier een beetje zeer

het doet haar niets, het doet haar gaan

de prinses is wel van de baan

 

Fantasie

                  6/04/2020

 

Toen de herinnering kwam dat die onnodige woorden roddels veroorzaakte,

zag hij dat er telkens een soort liefde, haat verhouding was.

Zijn verlangen om voetballer te worden, zorgde voor een verloren leven,

zodat ook de liefdesweg meer een wolkbreuk bracht en liefde nooit verliefdheid bracht.

Het leek steeds of het een kunst was alles als een droompje te zien

en zo grootse mooie woorden te brengen,

die het verheft mij verder weg brengt naar  hoe zoek je leven.

Maar toen hij de overdracht als iemand voor niemand deed openbloeien,

was het net of er iets bloeit uit verleden naar toekomst.

Nu denk je dat het bekritiseren zorgde voor stilte bouwen

en dat de hartenpijn zorgde voor nieuw hemellicht naar een bloeiende liefde,

zodat zijn boosheid de verveling verdreef naar hemelblauw.

 

Ik weet weer…

                             5/05/2020

 

Ik weet weer waar ik ben

En wil daar blijven zweven

Ik weet weer waar ik ben

Voel de druppels van weemoed

Ik wil dwalen in het verdwalen

Op de weg van het weerzien

Ik zoek zonder zorgeloze weet

Waar ik weer ben

Zo verdwalen diepe dromen

Weg wanneer wonder vlug

Wolken weergaloos verzinken

In het niets

 

Daarom voel ik weer waar ik ben

Verdwijn verder in verdwijnen

Dwalen om te dwalen

In duistere dagen

Zonder zorg, zonder zoeken

Naar nieuwe ervaring

Maar ik weet weer waar ik ben

Voel geen druppels van weemoed

Al weet ik weer waar ik ben

Al weet ik weer waar ik ben

Al weet ik weer waar ik ben

Al weet ik weer hoe het is

 

Ik weet weer waar weg zijn is

Zijn zonder verdwijnen

Zijn zonder dromen

Zijn in het zijn

Zonder zwijgen, zonder zorgen

Ik weet weer waar weg zijn is

Weg waar waarde weer open bloeit

Boven de wil van groeien

En geen weet heb hoe te weven

Naar nodige nieuwe wegen

Maar zo ben ik weer waar ik ben

 

En als ik weer niet weet waar ik ben

Dan zijn zorgen zonder zweten

Niet ver van vaste val

Laat lachen links liggen

Denk dat druk dorst doorzeefd

Voel vooral angst vatten

Van het niet weer weten waar ik ben

 

Wie, weet, wat

                                     4/07/2020

 

Wat loop je daar nu te doen

nu je dit hier zag

en niet weet hoe handelen

zonder nieuwe lach

 

Weet je wel de juiste weg

naar wat nieuw leven

voor je kan betekenen

zonder wrede kant

 

Wie ben je met geen inzicht

of dromend leven

in een tijd van rare strijd

zonder één vriendschap

 

Wat

        09/08/2020

 

Warmte om te verzachten

laat ons niet verwachten

dat schaduw je laat verdwalen

naar herinneringen die malen

om wat toen eens was

 

Dromen om te verwarmen

en je zo omarmen

in gevoelens van verleden tijd

zonder enig medelijd

om wat toen eens was

 

Leven om te verbeteren

en geven in redeneren

dat alles wel zal zijn

zonder enig azijn

om wat dan zal komen

 

Geluk vlinderen

                                   11/08/2020

 

Je leven vlindert

de toon van een melodie

over berg en dal

het lied is van geen belang

al brengt het je naar een lach

 

Vlindert maar verder

met plezier voor het leven

zonder enig snik

en laat je lach verzinken

in een hemel van festijn

 

Verlies geen vlinders

want voor je weet verga je

in mistroostigheid

en is verlies van kosmos

geen troost in wat er toen was

 

Wegwijzer

                     12/08/2020

 

Als ik ga langs die laan,

voel ik dat dit niet klopt

geen pad is zo stil

hier leeft zelfs geen dier

 

Nu ben ik hier

en voed met pret

zo mals als een veer

het grint met mijn stap

 

Ik volg met schuw

de pijl die mij wijst

een weg naar wat volgt

al is het niet nieuw

 

Ik kom waar bos en teer

mijn weg weer kruist

en hoor geen dier

die het stil zijn breekt

 

Verbroken stilte

                                24/10/2020

 

De stilte verzwijgt het verbroken woord

en wat je nu hoort is ogen naar het tastbare

van verloren zijn in onredelijke daad

en smaakt naar ongenoegen zonder geur

 

Verbroken woorden zonder eind

laat geloof in jezelf verbannen

niemand heeft nog zin in spreken

en laat horen vergaan in het niet zien

 

Spreken met een heuse stilte

gaat nooit verloren in verdroogde oren

zonder blindheid van alle kleuren

in een regenboog zonder enige glans

 

Hoop 

                 25/11/2020

 

Soms loop ik tegen muren op

ijsbeer om mijn weg te vinden

maar al verdwaal ik in dromen

ik vertrouw op het leven. 

 

Soms is hoop in de toekomst

zoek in mijn gedachten

maar ook de regen stroomt

niet eeuwig langs mijn wangen

 

Afwezig

               18/12/2020

 

Ik voel mij wat afwezig

in al die regenval

een spiegelbeeld zal je niet vinden

en al is er troost

met het maken van een reis

zonder enig verlies

 

zo ben ik ergens onderweg

al kan het in enig smart

toch voel ik mij niet weg

en ogen die schijnen in duisternis

die vooral in een gebroken stilte

mij brengen in een beeld van kalmte

om te zorgen voor vlug klopt het weer

en te eindigen in deze nachtrit

 

Overgang

                     21/12/2020

 

2020 sluit de deuren

en wij gaan daar niet om zeuren

al zijn wij nog niet zo zeker

wordt het nieuwe jaar wel beter

 

2021 geeft ons hoop

zonder dat het wegloopt

al is er toch die vrees

voor dat vreselijke beest

 

het is nu de overgang

al maakt het ons bang

 

plaats maar hoop en geluk

zodat je weer de dag plukt

 

Herfst

            22/12/2020

 

Vogels vliegen langs de herfsthemel

terwijl de zomerzon vervaagt

en donkere dagen naderen

 

Losgevallen bladeren spreiden zich

door de blazende wind

en doen bomen verarmen

 

Het maakt een gouden jurk

als tapijt op onze weg

en regen doet stilaan hun kleur vervagen

 

Grijs

         23/12/2020

 

De hemel kleurt grijs

het brengt mij van de wijs

mijn hoofd draait als een tol

dus kruip ik onder de wol

 

Veel slaap hoef ik niet

maar hoop op een mooi lied

zodat de dans weer komt

op mijn witte wolk

 

Ik vlucht niet meer weg

het is zo dat ik mij leg

in het leven van lust

dat voel ik nu bewust

 

 

Eenzaam

                  25/12/2020

 

Terwijl mijn gedachte afdwalen

voelt de regen als sneeuw

en lijkt de straat een wit tapijt

gevuld met een krans van ijspegels

 

Mijn verdwaalde gedachte

verankert zich in waanzin

van groot ongenoegen

kerst alleen te vieren

 

Omarming zonder hen

verweesd in het niets

 

Verdwalen voelt

als druppels zonder vocht

 

Bries

          25/12/2020

 

Op de tonen van een lied

schrijf je geen verdriet

zo voert de wind je mee

naar ongekende tijden

 

en met een zachte bries

wordt licht toekomst

en maakt het verleden duister

wat je brengt in nu

 

Ledig

         27/12/2020

 

Wanneer ik niet kan geven

heeft leven geen zin

wanneer ik niet kan spreken

hebben woorden geen betekenis

wanneer ik niet tot rust komt

is kalmte geen berusting

wanneer eten nooit voldoening geeft

heeft smaak geen gevoel

wanneer zien geen uitstraling maakt

is vreugde ver weg

wanneer steeds wanneer is

 

Kruisen

                30/12/2020

 

Dromen kruisen je levensweg

om je leven te verzachten

ook al zijn ze zwaar

niets houd je tegen

om sommige te verwezenlijken

 

Ben je niet bereid

laat ze dan voorbij gaan

maar heb dan ook geen spijt

dat je leven duister wordt

 

Afscheid

                31/12/2020

 

Dit afscheid doet geen pijn

nee het is zelfs zo fijn

dat ik je vraag kom nooit meer weer

 

Laat ons nu met rust

en verdwijn zoals de pest

met hoop op geluk

 

Heeft het nog zin

te spreken over jou

want je was geen win

 

Verdwijn zonder meer

je was echt geen heer

je was meer een hel

 

Laat het nieuw begin

een vrucht zijn

dat geeft geen min